τέχνη

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *teḱs- (“to plait, woodwork, carpenter”). Cognates include Sanskrit तक्षति (takṣati), Avestan ... (tašaiti), Latin texō, tēla, Proto-Germanic *þahsu-.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /tékʰnɛ͜ɛ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /tɛ́kʰneː/

• (4th AD Koine): IPA: /téxni/

• (10th AD Byzantine): IPA: /téxni/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /téxni/

Noun

τέχνη (genitive τέχνης) f, first declension; (tekhnē)

1. craft, skill, trade
2. art
3. cunning, wile
4. means

Inflection

First declension of τέχνη, τέχνης

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τέχνη	τέχνᾱ	τέχναι
Genitive	τέχνης	τέχναιν	τεχνῶν
Dative	τέχνῃ	τέχναιν	τέχναις
Accusative	τέχνην	τέχνᾱ	τέχνᾱς
Vocative	τέχνη	τέχνᾱ	τέχναι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G5078

---

Greek

Noun

τέχνη (téchni) f,   plural τέχνες

1. art, craftsmanship, style

Declension

declension of τέχνη

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τέχνη	τέχνες
genitive (γενική)	τέχνης	τεχνών
accusative (αιτιατική)	τέχνη	τέχνες
vocative (κλητική)	τέχνη	τέχνες