aantrekkelijk

Dutch

Adjective

aantrekkelijk (comparative aantrekkelijker, superlative aantrekkelijkst)

1. attractive
2. beautiful

Declension

Declension of aantrekkelijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		aantrekkelijk	aantrekkelijker
neuter singular	indefinite	aantrekkelijk	aantrekkelijker
	definite	aantrekkelijke	aantrekkelijkere	aantrekkelijkste	aantrekkelijkst, aantrekkelijkste
common singular		aantrekkelijke	aantrekkelijkere	aantrekkelijkste	aantrekkelijkste
plural		aantrekkelijke	aantrekkelijkere	aantrekkelijkste	aantrekkelijkste
partitive		aantrekkelijks	aantrekkelijkers

Antonyms

• onaantrekkelijk