amandus
Latin
Etymology
Future passive participle (gerundive) of amō (“love”).
Pronunciation
Participle
amandus m (feminine amanda, neuter amandum); first/second declension
- which is to be loved
- which is to be liked
- which is to be in obligation to
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | amandus | amanda | amandum | amandī | amandae | amanda | |
| genitive | amandī | amandae | amandī | amandōrum | amandārum | amandōrum | |
| dative | amandō | amandae | amandō | amandīs | amandīs | amandīs | |
| accusative | amandum | amandam | amandum | amandōs | amandās | amanda | |
| ablative | amandō | amandā | amandō | amandīs | amandīs | amandīs | |
| vocative | amande | amanda | amandum | amandī | amandae | amanda | |