begroeien

Dutch

Etymology

From be- +‎ groeien.

Verb

begroeien

1. to overgrow (e.g. with vegetation)

Conjugation

Conjugation of begroeien (weak, prefixed)

infinitive	begroeien
	present tense	past tense
1st person singular	begroei	begroeide
2nd person singular	begroeit	begroeide
3rd person singular	begroeit	begroeide
plural	begroeien	begroeiden
subjunctive sing.1	begroeie	begroeide
subjunctive plur.1	begroeien	begroeiden
imperative sing.	begroei
imperative plur.1	begroeit
participles	begroeiend	(zijn) begroeid
1)Archaic.