beplaten

Dutch

Etymology

From be- +‎ plaat.

Verb

beplaten

1. (transitive) to plate

Conjugation

Conjugation of beplaten (weak, prefixed)

infinitive	beplaten
	present tense	past tense
1st person singular	beplaat	beplaatte
2nd person singular	beplaat	beplaatte
3rd person singular	beplaat	beplaatte
plural	beplaten	beplaatten
subjunctive sing.1	beplate	beplaatte
subjunctive plur.1	beplaten	beplaatten
imperative sing.	beplaat
imperative plur.1	beplaat
participles	beplatend	(hebben) beplaat
1)Archaic.