bevochtigen

Dutch

Etymology

From be- + vochtig + -en

Verb

bevochtigen

1. to wet, to dampen
2. to moisturize

Conjugation

Conjugation of bevochtigen (weak, prefixed)

infinitive	bevochtigen
	present tense	past tense
1st person singular	bevochtig	bevochtigde
2nd person singular	bevochtigt	bevochtigde
3rd person singular	bevochtigt	bevochtigde
plural	bevochtigen	bevochtigden
subjunctive sing.1	bevochtige	bevochtigde
subjunctive plur.1	bevochtigen	bevochtigden
imperative sing.	bevochtig
imperative plur.1	bevochtigt
participles	bevochtigend	(hebben) bevochtigd
1)Archaic.