ciemiņš
Latvian
Etymology
From ciems (“village”), with an old suffix *-in (not a diminutive); the original meaning was probably “village dweller” (cf. Latin vīcus (“group of houses, neighborhood, village”), vīcīnus (“neighbor”)).[1]
Noun
ciemiņš m, 1st declension
- guest, visitor
- gaidīts ciemiņš — expected guest
- negaidīti, necerēti ciemiņi — unexpected guests
- neaicināts ciemiņš — uninvited guest
- lūgt, uzņemt ciemiņus — to invite, to receive guests
Declension
declension of ciemiņš
| singular (vienskaitlis) | plural (daudzskaitlis) | |
|---|---|---|
| nominative (nominatīvs) | ciemiņš | ciemiņi |
| accusative (akuzatīvs) | ciemiņu | ciemiņus |
| genitive (ģenitīvs) | ciemiņa | ciemiņu |
| dative (datīvs) | ciemiņam | ciemiņiem |
| instrumental (instrumentālis) | ciemiņu | ciemiņiem |
| locative (lokatīvs) | ciemiņā | ciemiņos |
| vocative (vokatīvs) | ciemiņ | ciemiņi |
Synonyms
References
- ^ Karulis, Konstantīns. 1992, 2001. Latviešu etimoloģijas vārdnīca. Rīga: AVOTS. ISBN 9984700127.