factus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of faciō (“do, make”).
Participle
factus m (feminine facta, neuter factum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | factus | facta | factum | factī | factae | facta | |
| genitive | factī | factae | factī | factōrum | factārum | factōrum | |
| dative | factō | factae | factō | factīs | factīs | factīs | |
| accusative | factum | factam | factum | factōs | factās | facta | |
| ablative | factō | factā | factō | factīs | factīs | factīs | |
| vocative | facte | facta | factum | factī | factae | facta | |