• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

    frunniken

      Dutch

      Verb

      frunniken

      1. to fidget, fiddle

      Conjugation

      Conjugation of frunniken (weak)
      infinitive frunniken
      present tense past tense
      1st person singular frunnik frunnikte
      2nd person singular frunnikt frunnikte
      3rd person singular frunnikt frunnikte
      plural frunniken frunnikten
      subjunctive sing.1 frunnike frunnikte
      subjunctive plur.1 frunniken frunnikten
      imperative sing. frunnik
      imperative plur.1 frunnikt
      participles frunnikend (hebben) gefrunnikt
      1)Archaic.

      Synonyms

      • peuteren, friemelen
      ↑Jump back a section
      Last modified on 7 March 2013, at 16:16
      • Wiktionary ™

        • Mobile
        • Desktop
      • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
      • Terms of Use
      • Privacy