haalbaar

Dutch

Etymology

halen +‎ -baar

Adjective

haalbaar (comparative haalbaarder, superlative haalbaarst)

1. feasible, achievable, accomplishable

Declension

Declension of haalbaar

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		haalbaar	haalbaarder
neuter singular	indefinite	haalbaar	haalbaarder
	definite	haalbare	haalbaardere	haalbaarste	haalbaarst, haalbaarste
common singular		haalbare	haalbaardere	haalbaarste	haalbaarste
plural		haalbare	haalbaardere	haalbaarste	haalbaarste
partitive		haalbaars	haalbaarders