immaculatus

Latin

Etymology 1

From im- (without, not) + maculō (stain).

Adjective

immaculātus m (feminine immaculāta, neuter immaculātum); first/second declension

  1. unstained
Inflection
Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative immaculātus immaculāta immaculātum immaculātī immaculātae immaculāta
genitive immaculātī immaculātae immaculātī immaculātōrum immaculātārum immaculātōrum
dative immaculātō immaculātae immaculātō immaculātīs immaculātīs immaculātīs
accusative immaculātum immaculātam immaculātum immaculātōs immaculātās immaculāta
ablative immaculātō immaculātā immaculātō immaculātīs immaculātīs immaculātīs
vocative immaculāte immaculāta immaculātum immaculātī immaculātae immaculāta
Synonyms
Antonyms
Related terms
  • immaculābilis
Descendants

Etymology 2

Perfect passive participle of immaculō (stain).

Participle

immaculātus m (feminine immaculāta, neuter immaculātum); first/second declension

  1. stained, having been stained
Inflection
Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative immaculātus immaculāta immaculātum immaculātī immaculātae immaculāta
genitive immaculātī immaculātae immaculātī immaculātōrum immaculātārum immaculātōrum
dative immaculātō immaculātae immaculātō immaculātīs immaculātīs immaculātīs
accusative immaculātum immaculātam immaculātum immaculātōs immaculātās immaculāta
ablative immaculātō immaculātā immaculātō immaculātīs immaculātīs immaculātīs
vocative immaculāte immaculāta immaculātum immaculātī immaculātae immaculāta
Antonyms
↑Jump back a section

Read in another language

This page is available in 1 language

Last modified on 7 January 2012, at 19:59