indelen

Dutch

Etymology

in +‎ delen

Verb

indelen

1. to classify

Conjugation

Conjugation of indelen (weak, separable)

infinitive	indelen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	deel in	deelde in	indeel	indeelde
2nd person singular	deelt in	deelde in	indeelt	indeelde
3rd person singular	deelt in	deelde in	indeelt	indeelde
plural	delen in	deelden in	indelen	indeelden
subjunctive sing.1	dele in	deelde in	indele	indeelde
subjunctive plur.1	delen in	deelden in	indelen	indeelden
imperative sing.	deel in
imperative plur.1	deelt in
participles	indelend	(hebben) ingedeeld
1)Archaic.

Derived terms

• indeling

Anagrams

• delen in