injecteren

Dutch

Etymology

From French injecter

Verb

injecteren

1. inject (to push or pump something in)

Conjugation

Conjugation of injecteren (weak)

infinitive	injecteren
	present tense	past tense
1st person singular	injecteer	injecteerde
2nd person singular	injecteert	injecteerde
3rd person singular	injecteert	injecteerde
plural	injecteren	injecteerden
subjunctive sing.1	injectere	injecteerde
subjunctive plur.1	injecteren	injecteerden
imperative sing.	injecteer
imperative plur.1	injecteert
participles	injecterend	(hebben) geïnjecteerd
1)Archaic.

Synonyms

• inspuiten

Derived terms

• injectie