knarsen

Dutch

Verb

knarsen

1. to creak; to make a high-pitched, grating noise
2. to grind (one's teeth together)

   Met je tanden knarsen in je slaap geeft een naar geluid en is slecht voor je gebit.: Grinding your teeth in your sleep lets out an unpleasant noise and is bad for your denture.

Conjugation

Conjugation of knarsen (weak)

infinitive	knarsen
	present tense	past tense
1st person singular	knars	knarste
2nd person singular	knarst	knarste
3rd person singular	knarst	knarste
plural	knarsen	knarsten
subjunctive sing.1	knarse	knarste
subjunctive plur.1	knarsen	knarsten
imperative sing.	knars
imperative plur.1	knarst
participles	knarsend	(hebben) geknarst
1)Archaic.