menselijk

Dutch

Etymology

mens +‎ -lijk

Adjective

menselijk (comparative menselijker, superlative menselijkst)

1. human
2. humane

Declension

Declension of menselijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		menselijk	menselijker
neuter singular	indefinite	menselijk	menselijker
	definite	menselijke	menselijkere	menselijkste	menselijkst, menselijkste
common singular		menselijke	menselijkere	menselijkste	menselijkste
plural		menselijke	menselijkere	menselijkste	menselijkste
partitive		menselijks	menselijkers

Derived terms

• menselijkheid
• onmenselijk