omstandigheid

Dutch

Etymology

omstandig +‎ -heid. Calque of French circonstance or Latin circumstantia.^[1]

Noun

omstandigheid f (plural omstandigheden, ^??? please provide the diminutive!)

1. circumstance, condition

References

1. ^ J. de Vries & F. de Tollenaere, "Etymologisch Woordenboek", Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, 1986 (14de druk)