permanens
Latin
Etymology
Present participle of permaneō
Participle
permanēns m, f, and n (genitive permanentis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | permanens | permanens | permanentēs | permanentia | |
| genitive | permanentis | permanentis | permanentium | permanentium | |
| dative | permanentī | permanentī | permanentibus | permanentibus | |
| accusative | permanentem | permanens | permanentēs | permanentia | |
| ablative | permanentī | permanentī | permanentibus | permanentibus | |
| vocative | permanens | permanens | permanentēs | permanentia | |
Descendants
|
|