réasúnacht

Irish

Etymology

réasún (“reason”) +‎ -acht

Noun

réasúnacht f (genitive réasúnachta)

1. rationality

Declension

Declension of réasúnacht

Third declension

Bare forms (no plural for this noun): Case Singular Nominative réasúnacht Vocative a réasúnacht Genitive réasúnachta Dative réasúnacht

Forms with the definite article: Case Singular Nominative an réasúnacht Genitive na réasúnachta Dative leis an réasúnacht don réasúnacht

Synonyms

• réasúnaíocht
• réasúntacht

Derived terms

• neamhréasúnacht

Related terms

• réasúnach