terugtreden

Dutch

Verb

terugtreden

1. to withdraw

Conjugation

Conjugation of terugtreden (strong class 5, separable)

infinitive	terugtreden
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	treed terug	trad terug	terugtreed	terugtrad
2nd person singular	treedt terug	trad terug	terugtreedt	terugtrad
2nd person sing. (gij)	treedt terug	traadt terug	terugtreedt	terugtraadt
3rd person singular	treedt terug	trad terug	terugtreedt	terugtrad
plural	treden terug	traden terug	terugtreden	terugtraden
subjunctive sing.1	trede terug	trade terug	terugtrede	terugtrade
subjunctive plur.1	treden terug	traden terug	terugtreden	terugtraden
imperative sing.	treed terug
imperative plur.1	treedt terug
participles	terugtredend	(zijn) teruggetreden
1)Archaic.

Anagrams

• treden terug