werkzaam

Dutch

Etymology

From werk +‎ -zaam.

Adjective

werkzaam (comparative werkzamer, superlative werkzaamst)

1. operative
2. hardworking
3. employed

   Hij is werkzaam in een winkel.

   He is employed by a store.

Declension

Declension of werkzaam

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		werkzaam	werkzamer
neuter singular	indefinite	werkzaam	werkzamer
	definite	werkzame	werkzamere	werkzaamste	werkzaamst, werkzaamste
common singular		werkzame	werkzamere	werkzaamste	werkzaamste
plural		werkzame	werkzamere	werkzaamste	werkzaamste
partitive		werkzaams	werkzamers

Derived terms

• werkzaamheid