βεβηκώς
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /be.bɛː.kɔ̌ːs/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /be.be̝ˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /βe.βiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ve.viˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ve.viˈkos/
Participle
editβεβηκώς • (bebēkṓs) m (feminine βεβηκυῖα, neuter βεβηκός); first/third declension
- masculine nominative singular perfect active participle of βαίνω (baínō)
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | βεβηκώς bebēkṓs |
βεβηκυῖᾰ bebēkuîa |
βεβηκός bebēkós |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκυίᾱ bebēkuíā |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκότες bebēkótes |
βεβηκυῖαι bebēkuîai |
βεβηκότᾰ bebēkóta | |||||
Genitive | βεβηκότος bebēkótos |
βεβηκυίᾱς bebēkuíās |
βεβηκότος bebēkótos |
βεβηκότοιν bebēkótoin |
βεβηκυίαιν bebēkuíain |
βεβηκότοιν bebēkótoin |
βεβηκότων bebēkótōn |
βεβηκυιῶν bebēkuiôn |
βεβηκότων bebēkótōn | |||||
Dative | βεβηκότῐ bebēkóti |
βεβηκυίᾳ bebēkuíāi |
βεβηκότῐ bebēkóti |
βεβηκότοιν bebēkótoin |
βεβηκυίαιν bebēkuíain |
βεβηκότοιν bebēkótoin |
βεβηκόσῐ / βεβηκόσῐν bebēkósi(n) |
βεβηκυίαις bebēkuíais |
βεβηκόσῐ / βεβηκόσῐν bebēkósi(n) | |||||
Accusative | βεβηκότᾰ bebēkóta |
βεβηκυῖᾰν bebēkuîan |
βεβηκός bebēkós |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκυίᾱ bebēkuíā |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκότᾰς bebēkótas |
βεβηκυίᾱς bebēkuíās |
βεβηκότᾰ bebēkóta | |||||
Vocative | βεβηκώς bebēkṓs |
βεβηκυῖᾰ bebēkuîa |
βεβηκός bebēkós |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκυίᾱ bebēkuíā |
βεβηκότε bebēkóte |
βεβηκότες bebēkótes |
βεβηκυῖαι bebēkuîai |
βεβηκότᾰ bebēkóta | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
βεβηκότως bebēkótōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|