εριστικός
Greek
editAdjective
editεριστικός • (eristikós) m (feminine εριστική, neuter εριστικό)
Declension
editDeclension of εριστικός
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | εριστικός • | εριστική • | εριστικό • | εριστικοί • | εριστικές • | εριστικά • |
genitive | εριστικού • | εριστικής • | εριστικού • | εριστικών • | εριστικών • | εριστικών • |
accusative | εριστικό • | εριστική • | εριστικό • | εριστικούς • | εριστικές • | εριστικά • |
vocative | εριστικέ • | εριστική • | εριστικό • | εριστικοί • | εριστικές • | εριστικά • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εριστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εριστικός, etc.) |
Degrees of comparison by suffixation
See also
edit- τζαναμπέτης m (tzanampétis, “curmudgeon, bad tempered person”)
- δύστροπος (dýstropos, “bad tempered”)