κολακεύω
Ancient Greek
editEtymology
editκόλαξ (kólax) + -εύω (-eúō).[1]
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /ko.la.kěu̯.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ko.laˈke.wo/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ko.laˈce.βo/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ko.laˈce.vo/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ko.laˈce.vo/
Verb
editκολᾰκεύω • (kolakeúō)
Conjugation
edit Present: κολᾰκεύω, κολᾰκεύομαι
Imperfect: ἐκολᾰ́κευον, ἐκολᾰκευόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐκολᾰ́κευον | ἐκολᾰ́κευες | ἐκολᾰ́κευε(ν) | ἐκολᾰκεύετον | ἐκολᾰκευέτην | ἐκολᾰκεύομεν | ἐκολᾰκεύετε | ἐκολᾰ́κευον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐκολᾰκευόμην | ἐκολᾰκεύου | ἐκολᾰκεύετο | ἐκολᾰκεύεσθον | ἐκολᾰκευέσθην | ἐκολᾰκευόμεθᾰ | ἐκολᾰκεύεσθε | ἐκολᾰκεύοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Future: κολᾰκεύσω, κολᾰκεύσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κολᾰκεύσω | κολᾰκεύσεις | κολᾰκεύσει | κολᾰκεύσετον | κολᾰκεύσετον | κολᾰκεύσομεν | κολᾰκεύσετε | κολᾰκεύσουσῐ(ν) | ||||
optative | κολᾰκεύσοιμῐ | κολᾰκεύσοις | κολᾰκεύσοι | κολᾰκεύσοιτον | κολᾰκευσοίτην | κολᾰκεύσοιμεν | κολᾰκεύσοιτε | κολᾰκεύσοιεν | |||||
middle | indicative | κολᾰκεύσομαι | κολᾰκεύσῃ, κολᾰκεύσει |
κολᾰκεύσεται | κολᾰκεύσεσθον | κολᾰκεύσεσθον | κολᾰκευσόμεθᾰ | κολᾰκεύσεσθε | κολᾰκεύσονται | ||||
optative | κολᾰκευσοίμην | κολᾰκεύσοιο | κολᾰκεύσοιτο | κολᾰκεύσοισθον | κολᾰκευσοίσθην | κολᾰκευσοίμεθᾰ | κολᾰκεύσοισθε | κολᾰκεύσοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | κολᾰκεύσειν | κολᾰκεύσεσθαι | |||||||||||
participle | m | κολᾰκεύσων | κολᾰκευσόμενος | ||||||||||
f | κολᾰκεύσουσᾰ | κολᾰκευσομένη | |||||||||||
n | κολᾰκεῦσον | κολᾰκευσόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Aorist: ἐκολᾰ́κευσᾰ, ἐκολᾰκευσᾰ́μην
Perfect: κεκολᾰ́κευκᾰ, κεκολᾰ́κευμαι
References
edit- ^ Beekes, Robert S. P. (2010) “κόλαξ, -ᾱκος (> DER > κολακεύω)”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 734
Further reading
edit- κολακεύω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “κολακεύω”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
- “κολακεύω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
Greek
editEtymology
editInherited from Ancient Greek κολακεύω (kolakeúō).[1]
Pronunciation
editVerb
editκολακεύω • (kolakévo)
Conjugation
editThis entry needs an inflection-table template.
References
edit- ^ κολακεύω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language