μαλακόλαλος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom μᾰλᾰκός (malakós, “soft; effeminate”) + λᾰλέω (laléō, “to talk, chat”) + -ος (-os).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /ma.la.kó.la.los/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ma.laˈko.la.los/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ma.laˈko.la.los/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ma.laˈko.la.los/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ma.laˈko.la.los/
Adjective
editμᾰλᾰκόλᾰλος • (malakólalos) m or f (neuter μᾰλᾰκόλᾰλον); second declension
- speaking effeminately
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | μᾰλᾰκόλᾰλος malakólalos |
μᾰλᾰκόλᾰλον malakólalon |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκόλᾰλοι malakólaloi |
μᾰλᾰκόλᾰλᾰ malakólala | ||||||||
Genitive | μᾰλᾰκολᾰ́λου malakolálou |
μᾰλᾰκολᾰ́λου malakolálou |
μᾰλᾰκολᾰ́λοιν malakoláloin |
μᾰλᾰκολᾰ́λοιν malakoláloin |
μᾰλᾰκολᾰ́λων malakolálōn |
μᾰλᾰκολᾰ́λων malakolálōn | ||||||||
Dative | μᾰλᾰκολᾰ́λῳ malakolálōi |
μᾰλᾰκολᾰ́λῳ malakolálōi |
μᾰλᾰκολᾰ́λοιν malakoláloin |
μᾰλᾰκολᾰ́λοιν malakoláloin |
μᾰλᾰκολᾰ́λοις malakolálois |
μᾰλᾰκολᾰ́λοις malakolálois | ||||||||
Accusative | μᾰλᾰκόλᾰλον malakólalon |
μᾰλᾰκόλᾰλον malakólalon |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκολᾰ́λους malakolálous |
μᾰλᾰκόλᾰλᾰ malakólala | ||||||||
Vocative | μᾰλᾰκόλᾰλε malakólale |
μᾰλᾰκόλᾰλον malakólalon |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκολᾰ́λω malakolálō |
μᾰλᾰκόλᾰλοι malakólaloi |
μᾰλᾰκόλᾰλᾰ malakólala | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
μᾰλᾰκολᾰ́λως malakolálōs |
μᾰλᾰκολᾰλώτερος malakolalṓteros |
μᾰλᾰκολᾰλώτᾰτος malakolalṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- “μαλακόλαλος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press