μεταμέλεια
Ancient Greek
editEtymology
editFrom μετάμελος (metámelos) + -εια (-eia), from μέλω (mélō).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /me.ta.mé.leː.a/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /me.taˈme.li.a/
- (4th CE Koine) IPA(key): /me.taˈme.li.a/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /me.taˈme.li.a/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /me.taˈme.li.a/
Noun
editμετᾰμέλειᾰ • (metaméleia) f (genitive μετᾰμελείᾱς); first declension
- change of purpose, regret, repentance
Declension
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ μετᾰμέλειᾰ hē metaméleia |
τὼ μετᾰμελείᾱ tṑ metameleíā |
αἱ μετᾰμέλειαι hai metaméleiai | ||||||||||
Genitive | τῆς μετᾰμελείᾱς tês metameleíās |
τοῖν μετᾰμελείαιν toîn metameleíain |
τῶν μετᾰμελειῶν tôn metameleiôn | ||||||||||
Dative | τῇ μετᾰμελείᾳ têi metameleíāi |
τοῖν μετᾰμελείαιν toîn metameleíain |
ταῖς μετᾰμελείαις taîs metameleíais | ||||||||||
Accusative | τὴν μετᾰμέλειᾰν tḕn metaméleian |
τὼ μετᾰμελείᾱ tṑ metameleíā |
τᾱ̀ς μετᾰμελείᾱς tā̀s metameleíās | ||||||||||
Vocative | μετᾰμέλειᾰ metaméleia |
μετᾰμελείᾱ metameleíā |
μετᾰμέλειαι metaméleiai | ||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- μεταμέλεια in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “μεταμέλεια”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- change idem, page 123.
- compunction idem, page 154.
- contrition idem, page 170.
- penance idem, page 602.
- penitence idem, page 603.
- regret idem, page 687.
- remorse idem, page 693.
- repentance idem, page 696.
- ruefulness idem, page 724.
- searching idem, page 746.
- sorrow idem, page 795.
- twinge idem, page 903.