ντουμάνι
Greek
editEtymology
editFrom Ottoman Turkish دومان (duman, “smoke”).
Pronunciation
editNoun
editντουμάνι • (ntoumáni) n
Declension
editDeclension of ντουμάνι
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | ντουμάνι • | ντουμάνια • |
genitive | ντουμανιού • | ντουμανιών • |
accusative | ντουμάνι • | ντουμάνια • |
vocative | ντουμάνι • | ντουμάνια • |
Derived terms
edit- ντουμανιάζω (ntoumaniázo, “to fill a closed space with smoke; to have difficulty breathing due to smoke”, verb)
- γίνομαι ντουμάνι (gínomai ntoumáni, “to leave very quickly; to be filled with anger”, verb) (literally: "to become smoke")
Further reading
edit- ντουμάνι, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language