πεντάστομος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom πεντα- (penta-, “five”) + στόμα (stóma, “mouth”) + -ος (-os, adjectival suffix).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pen.tás.to.mos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /penˈtas.to.mos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /penˈtas.to.mos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /penˈtas.to.mos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /penˈdas.to.mos/
Adjective
editπεντάστομος • (pentástomos) m or f (neuter πεντάστομον); second declension
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | πεντάστομος pentástomos |
πεντάστομον pentástomon |
πενταστόμω pentastómō |
πενταστόμω pentastómō |
πεντάστομοι pentástomoi |
πεντάστομᾰ pentástoma | ||||||||
Genitive | πενταστόμου pentastómou |
πενταστόμου pentastómou |
πενταστόμοιν pentastómoin |
πενταστόμοιν pentastómoin |
πενταστόμων pentastómōn |
πενταστόμων pentastómōn | ||||||||
Dative | πενταστόμῳ pentastómōi |
πενταστόμῳ pentastómōi |
πενταστόμοιν pentastómoin |
πενταστόμοιν pentastómoin |
πενταστόμοις pentastómois |
πενταστόμοις pentastómois | ||||||||
Accusative | πεντάστομον pentástomon |
πεντάστομον pentástomon |
πενταστόμω pentastómō |
πενταστόμω pentastómō |
πενταστόμους pentastómous |
πεντάστομᾰ pentástoma | ||||||||
Vocative | πεντάστομε pentástome |
πεντάστομον pentástomon |
πενταστόμω pentastómō |
πενταστόμω pentastómō |
πεντάστομοι pentástomoi |
πεντάστομᾰ pentástoma | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
πενταστόμως pentastómōs |
πενταστομώτερος pentastomṓteros |
πενταστομώτᾰτος pentastomṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- → New Latin: pentastomus