προσπεριγίγνομαι
Ancient Greek
editEtymology
editFrom προσ- (pros-, “motion towards, accession to, or nearness to”) + περιγίγνομαι (perigígnomai, “to be superior to, to prevail over, from περι- (peri-, “around, about”) + γίγνομαι (gígnomai, “to become”)”)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pros.pe.ri.ɡí.ɡno.mai̯/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pros.pe.riˈɡi.ɡno.mɛ/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pros.pe.riˈʝi.ɣno.mɛ/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pros.pe.riˈʝi.ɣno.me/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pros.pe.riˈʝi.ɣno.me/
Verb
editπροσπερῐγίγνομαι • (prosperigígnomai)
- to accrue as an additional advantage
Conjugation
edit Present: προσπερῐγῐ́γνομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive |
indicative | προσπερῐγῐ́γνομαι | προσπερῐγῐ́γνῃ, προσπερῐγῐ́γνει |
προσπερῐγῐ́γνεται | προσπερῐγῐ́γνεσθον | προσπερῐγῐ́γνεσθον | προσπερῐγῐγνόμεθᾰ | προσπερῐγῐ́γνεσθε | προσπερῐγῐ́γνονται | ||||
subjunctive | προσπερῐγῐ́γνωμαι | προσπερῐγῐ́γνῃ | προσπερῐγῐ́γνηται | προσπερῐγῐ́γνησθον | προσπερῐγῐ́γνησθον | προσπερῐγῐγνώμεθᾰ | προσπερῐγῐ́γνησθε | προσπερῐγῐ́γνωνται | |||||
optative | προσπερῐγῐγνοίμην | προσπερῐγῐ́γνοιο | προσπερῐγῐ́γνοιτο | προσπερῐγῐ́γνοισθον | προσπερῐγῐγνοίσθην | προσπερῐγῐγνοίμεθᾰ | προσπερῐγῐ́γνοισθε | προσπερῐγῐ́γνοιντο | |||||
imperative | προσπερῐγῐ́γνου | προσπερῐγῐγνέσθω | προσπερῐγῐ́γνεσθον | προσπερῐγῐγνέσθων | προσπερῐγῐ́γνεσθε | προσπερῐγῐγνέσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | προσπερῐγῐ́γνεσθαι | ||||||||||||
participle | m | προσπερῐγῐγνόμενος | |||||||||||
f | προσπερῐγῐγνομένη | ||||||||||||
n | προσπερῐγῐγνόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Imperfect: προσπερῐεγῐγνόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive |
indicative | προσπερῐεγῐγνόμην | προσπερῐεγῐ́γνου | προσπερῐεγῐ́γνετο | προσπερῐεγῐ́γνεσθον | προσπερῐεγῐγνέσθην | προσπερῐεγῐγνόμεθᾰ | προσπερῐεγῐ́γνεσθε | προσπερῐεγῐ́γνοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Future: προσπερῐγενήσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | προσπερῐγενήσομαι | προσπερῐγενήσῃ, προσπερῐγενήσει |
προσπερῐγενήσεται | προσπερῐγενήσεσθον | προσπερῐγενήσεσθον | προσπερῐγενησόμεθᾰ | προσπερῐγενήσεσθε | προσπερῐγενήσονται | ||||
optative | προσπερῐγενησοίμην | προσπερῐγενήσοιο | προσπερῐγενήσοιτο | προσπερῐγενήσοισθον | προσπερῐγενησοίσθην | προσπερῐγενησοίμεθᾰ | προσπερῐγενήσοισθε | προσπερῐγενήσοιντο | |||||
middle | |||||||||||||
infinitive | προσπερῐγενήσεσθαι | ||||||||||||
participle | m | προσπερῐγενησόμενος | |||||||||||
f | προσπερῐγενησομένη | ||||||||||||
n | προσπερῐγενησόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Aorist: προσπερῐεγενόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | προσπερῐεγενόμην | προσπερῐεγένου | προσπερῐεγένετο | προσπερῐεγένεσθον | προσπερῐεγενέσθην | προσπερῐεγενόμεθᾰ | προσπερῐεγένεσθε | προσπερῐεγένοντο | ||||
subjunctive | προσπερῐγένωμαι | προσπερῐγένῃ | προσπερῐγένηται | προσπερῐγένησθον | προσπερῐγένησθον | προσπερῐγενώμεθᾰ | προσπερῐγένησθε | προσπερῐγένωνται | |||||
optative | προσπερῐγενοίμην | προσπερῐγένοιο | προσπερῐγένοιτο | προσπερῐγένοισθον | προσπερῐγενοίσθην | προσπερῐγενοίμεθᾰ | προσπερῐγένοισθε | προσπερῐγένοιντο | |||||
imperative | προσπερῐγενοῦ | προσπερῐγενέσθω | προσπερῐγένεσθον | προσπερῐγενέσθων | προσπερῐγένεσθε | προσπερῐγενέσθων | |||||||
middle | |||||||||||||
infinitive | προσπερῐγενέσθαι | ||||||||||||
participle | m | προσπερῐγενόμενος | |||||||||||
f | προσπερῐγενομένη | ||||||||||||
n | προσπερῐγενόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Perfect: προσπερῐγέγονᾰ, προσπερῐγεγένημαι
Further reading
edit- “προσπεριγίγνομαι”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
Categories:
- Ancient Greek terms derived from Proto-Indo-European
- Ancient Greek terms derived from the Proto-Indo-European root *ǵenh₁-
- Ancient Greek terms prefixed with περι-
- Ancient Greek terms prefixed with προσ-
- Ancient Greek 6-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek verbs
- Ancient Greek proparoxytone terms