προσωρινός
Greek
editEtymology
editComposed of προσ- (pros-) + ώρα (óra) + -ινός (-inós).
Adjective
editπροσωρινός • (prosorinós) m (feminine προσωρινή, neuter προσωρινό)
Declension
editDeclension of προσωρινός
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | προσωρινός • | προσωρινή • | προσωρινό • | προσωρινοί • | προσωρινές • | προσωρινά • |
genitive | προσωρινού • | προσωρινής • | προσωρινού • | προσωρινών • | προσωρινών • | προσωρινών • |
accusative | προσωρινό • | προσωρινή • | προσωρινό • | προσωρινούς • | προσωρινές • | προσωρινά • |
vocative | προσωρινέ • | προσωρινή • | προσωρινό • | προσωρινοί • | προσωρινές • | προσωρινά • |
Related terms
edit- προσωρινή απόλυση f (prosoriní apólysi, “temporary layoff”)