στοιχείωσις
Ancient Greek
editEtymology
editστοιχειόω (stoikheióō) + -σις (-sis)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /stoi̯.kʰěː.ɔː.sis/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /styˈkʰi.o.sis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /styˈçi.o.sis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /styˈçi.o.sis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /stiˈçi.o.sis/
Noun
editστοιχείωσῐς • (stoikheíōsis) f (genitive στοιχειώσῐος or στοιχειώσεως); third declension
- elementary instruction, an elementary treatise
- 3rd century CE, Diogenes Laertius, 10 37
- the alphabet
- Epiphan.
- enchantment
- Byz.
Declension
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ στοιχείωσῐς hē stoikheíōsis |
τὼ στοιχειώσει tṑ stoikheiṓsei |
αἱ στοιχειώσεις hai stoikheiṓseis | ||||||||||
Genitive | τῆς στοιχειώσεως tês stoikheiṓseōs |
τοῖν στοιχειωσέοιν toîn stoikheiōséoin |
τῶν στοιχειώσεων tôn stoikheiṓseōn | ||||||||||
Dative | τῇ στοιχειώσει têi stoikheiṓsei |
τοῖν στοιχειωσέοιν toîn stoikheiōséoin |
ταῖς στοιχειώσεσῐ / στοιχειώσεσῐν taîs stoikheiṓsesi(n) | ||||||||||
Accusative | τὴν στοιχείωσῐν tḕn stoikheíōsin |
τὼ στοιχειώσει tṑ stoikheiṓsei |
τᾱ̀ς στοιχειώσεις tā̀s stoikheiṓseis | ||||||||||
Vocative | στοιχείωσῐ stoikheíōsi |
στοιχειώσει stoikheiṓsei |
στοιχειώσεις stoikheiṓseis | ||||||||||
Notes: |
|
Synonyms
edit- (the alphabet): ἀλφάβητος (alphábētos)
Derived terms
edit- Στοιχειώσεις (Stoikheiṓseis)
- στοιχειωτῐκός (stoikheiōtikós)
References
edit- “στοιχείωσις”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- «στοιχείωσις» on page 1,433/1 of Liddell & Scott’s Greek–English Lexicon (8th ed., 1897), Oxford: At the Clarendon Press