φαφλατού
Greek
editEtymology
editFrom Byzantine Greek φαφλατίζω (phaphlatízō) (onomatopoeic).
Noun
editφαφλατού • (faflatoú) f (plural φαφλατούδες, masculine φαφλατάς)
- blabbermouth, loudmouth
- Αν έχεις μυστικό, μην το λες της Ελένης. Είναι φαφλατού.
- An écheis mystikó, min to les tis Elénis. Eínai faflatoú.
- If you've got a secret, don't tell it to Eleni. She's a blabbermouth.
- chatterbox
Declension
editDeclension of φαφλατού
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | φαφλατού • | φαφλατούδες • |
genitive | φαφλατούς • | φαφλατούδων • |
accusative | φαφλατού • | φαφλατούδες • |
vocative | φαφλατού • | φαφλατούδες • |