кувыркать
Russian
editEtymology
editApparently related to кувы́рдать (kuvýrdatʹ, “to throw a stick”), кувы́рдаться (kuvýrdatʹsja, “to tumble”). Per ESSJa (Trubachev), from Proto-Slavic *kuvьrtati, formed from a prefix *ku- + the root of *vьrtěti.
Pronunciation
editVerb
editкувырка́ть • (kuvyrkátʹ) impf (perfective кувыркну́ть)
- to overturn
Conjugation
editConjugation of кувырка́ть (class 1a imperfective transitive)
imperfective aspect | ||
---|---|---|
infinitive | кувырка́ть kuvyrkátʹ | |
participles | present tense | past tense |
active | кувырка́ющий kuvyrkájuščij |
кувырка́вший kuvyrkávšij |
passive | кувырка́емый kuvyrkájemyj |
кувы́рканный kuvýrkannyj |
adverbial | кувырка́я kuvyrkája |
кувырка́в kuvyrkáv, кувырка́вши kuvyrkávši |
present tense | future tense | |
1st singular (я) | кувырка́ю kuvyrkáju |
бу́ду кувырка́ть búdu kuvyrkátʹ |
2nd singular (ты) | кувырка́ешь kuvyrkáješʹ |
бу́дешь кувырка́ть búdešʹ kuvyrkátʹ |
3rd singular (он/она́/оно́) | кувырка́ет kuvyrkájet |
бу́дет кувырка́ть búdet kuvyrkátʹ |
1st plural (мы) | кувырка́ем kuvyrkájem |
бу́дем кувырка́ть búdem kuvyrkátʹ |
2nd plural (вы) | кувырка́ете kuvyrkájete |
бу́дете кувырка́ть búdete kuvyrkátʹ |
3rd plural (они́) | кувырка́ют kuvyrkájut |
бу́дут кувырка́ть búdut kuvyrkátʹ |
imperative | singular | plural |
кувырка́й kuvyrkáj |
кувырка́йте kuvyrkájte | |
past tense | singular | plural (мы/вы/они́) |
masculine (я/ты/он) | кувырка́л kuvyrkál |
кувырка́ли kuvyrkáli |
feminine (я/ты/она́) | кувырка́ла kuvyrkála | |
neuter (оно́) | кувырка́ло kuvyrkálo |
Derived terms
edit- кувырка́ться impf (kuvyrkátʹsja), кувыркну́ться pf (kuvyrknútʹsja)
- кувыро́к (kuvyrók), кувырко́м (kuvyrkóm)
- перекувы́ркивать impf (perekuvýrkivatʹ), перекувырка́ть pf (perekuvyrkátʹ), перекувырну́ть pf (perekuvyrnútʹ)