расклокотен
Macedonian
editPronunciation
editParticiple
editрасклокотен • (rasklokoten)
- masculine singular adjectival participle of се расклокоти (se rasklokoti)
Declension
editDeclension of расклокотен
masculine | feminine | neuter | plural | |
---|---|---|---|---|
indefinite | расклокотен | расклокотена | расклокотено | расклокотени |
definite unspecified | расклокотениот | расклокотената | расклокотеното | расклокотените |
definite proximal | расклокотениов | расклокотенава | расклокотеново | расклокотениве |
definite distal | расклокотенион | расклокотенана | расклокотеноно | расклокотенине |