Contents

SanskritEdit

NounEdit

अनुवाक ‎(anuvākam

  1. saying after, repeating
  2. reading
  3. section (especially of the Vedas)

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of अनुवाक
Nom. sg. अनुवाकः ‎(anuvākaḥ)
Gen. sg. अनुवाकस्य ‎(anuvākasya)
Singular Dual Plural
Nominative अनुवाकः ‎(anuvākaḥ) अनुवाकौ ‎(anuvākau) अनुवाकाः ‎(anuvākāḥ)
Vocative अनुवाक ‎(anuvāka) अनुवाकौ ‎(anuvākau) अनुवाकाः ‎(anuvākāḥ)
Accusative अनुवाकम् ‎(anuvākam) अनुवाकौ ‎(anuvākau) अनुवाकान् ‎(anuvākān)
Instrumental अनुवाकेन ‎(anuvākena) अनुवाकाभ्याम् ‎(anuvākābhyām) अनुवाकैः ‎(anuvākaiḥ)
Dative अनुवाकाय ‎(anuvākāya) अनुवाकाभ्याम् ‎(anuvākābhyām) अनुवाकेभ्यः ‎(anuvākebhyaḥ)
Ablative अनुवाकात् ‎(anuvākāt) अनुवाकाभ्याम् ‎(anuvākābhyām) अनुवाकेभ्यः ‎(anuvākebhyaḥ)
Genitive अनुवाकस्य ‎(anuvākasya) अनुवाकयोः ‎(anuvākayoḥ) अनुवाकानाम् ‎(anuvākānām)
Locative अनुवाके ‎(anuvāke) अनुवाकयोः ‎(anuvākayoḥ) अनुवाकेषु ‎(anuvākeṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0038
Read in another language