उद्गातृ

Contents

SanskritEdit

NounEdit

उद्गातृ ‎(ud-gātṛ́m

  1. one of the four chief-priests (namely the one who chants the hymns of the sāmaveda), chanter
    • RV 2.43.2a
      उद्गातेव शकुने साम गायसि बरह्मपुत्र इव सवनेषु शंससि |
      वर्षेव वाजी शिशुमतीरपीत्या सर्वतो नः शकुने भद्रमा वद विश्वतो नः शकुने पुण्यमा वद ||
      udghāteva śakune sāma ghāyasi brahmaputra iva savaneṣu śaṃsasi |
      vṛṣeva vājī śiśumatīrapītyā sarvato naḥ śakune bhadramā vada viśvato naḥ śakune puṇyamā vada ||
      Thou like the chanter-priest chantest the Sāma, Bird; thou singest at libations like a Brahman's son.
      Even as a vigorous horse when he comes near the mare, announce to us good fortune, Bird, on every side, proclaim in all directions happy luck, O Bird.

DeclensionEdit

Masculine ṛ-stem declension of उद्गातृ
Nom. sg. उद्गाता(udgātā)
Gen. sg. उद्गातुः(udgātuḥ)
Singular Dual Plural
Nominative उद्गाता(udgātā) उद्गातारौ(udgātārau) उद्गातारः(udgātāraḥ)
Vocative उद्गातर्(udgātar) उद्गातारौ(udgātārau) उद्गातारः(udgātāraḥ)
Accusative उद्गातारम्(udgātāram) उद्गातारौ(udgātārau) उद्गातॄन्(udgātṝn)
Instrumental उद्गात्रा(udgātrā) उद्गातृभ्याम्(udgātṛbhyām) उद्गातृभिः(udgātṛbhiḥ)
Dative उद्गात्रे(udgātre) उद्गातृभ्याम्(udgātṛbhyām) उद्गातृभ्यः(udgātṛbhyaḥ)
Ablative उद्गातुः(udgātuḥ) उद्गातृभ्याम्(udgātṛbhyām) उद्गातृभ्यः(udgātṛbhyaḥ)
Genitive उद्गातुः(udgātuḥ) उद्गात्रोः(udgātroḥ) उद्गातॄणाम्(udgātṝṇām)
Locative उद्गातरि(udgātari) उद्गात्रोः(udgātroḥ) उद्गातृषु(udgātṛṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0187