From Proto-Indo-European *persneh₂- ‎(heel). Cognates include Ancient Greek πτέρνη ‎(ptérnē), Latin perna, Gothic 𐍆𐌰𐌹𐍂𐌶𐌽𐌰 ‎(faírzna, heel) and Persian پاشنه ‎(pâšne, heel).


पार्ष्णि ‎(pā́rṣṇif

  1. the heel
  2. the extremity of the fore-axle to which the outside horses of a four-horse chariot are attached (the two inner horses being harnessed to the धुर् ‎(dhur), or chariot-pole)
  3. the rear of an army
  4. the back
  5. kick
  6. enquiry, asking
  7. a foolish or licentious woman
  8. name of a plant


Feminine i-stem declension of पार्ष्णि
Nom. sg. पार्ष्णिः ‎(pārṣṇiḥ)
Gen. sg. पार्ष्ण्याः / पार्ष्णेः ‎(pārṣṇyāḥ / pārṣṇeḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पार्ष्णिः ‎(pārṣṇiḥ) पार्ष्णी ‎(pārṣṇī) पार्ष्णयः ‎(pārṣṇayaḥ)
Vocative पार्ष्णे ‎(pārṣṇe) पार्ष्णी ‎(pārṣṇī) पार्ष्णयः ‎(pārṣṇayaḥ)
Accusative पार्ष्णिम् ‎(pārṣṇim) पार्ष्णी ‎(pārṣṇī) पार्ष्णीः ‎(pārṣṇīḥ)
Instrumental पार्ष्ण्या ‎(pārṣṇyā) पार्ष्णिभ्याम् ‎(pārṣṇibhyām) पार्ष्णिभिः ‎(pārṣṇibhiḥ)
Dative पार्ष्ण्यै / पार्ष्णये ‎(pārṣṇyai / pārṣṇaye) पार्ष्णिभ्याम् ‎(pārṣṇibhyām) पार्ष्णिभ्यः ‎(pārṣṇibhyaḥ)
Ablative पार्ष्ण्याः / पार्ष्णेः ‎(pārṣṇyāḥ / pārṣṇeḥ) पार्ष्णिभ्याम् ‎(pārṣṇibhyām) पार्ष्णिभ्यः ‎(pārṣṇibhyaḥ)
Genitive पार्ष्ण्याः / पार्ष्णेः ‎(pārṣṇyāḥ / pārṣṇeḥ) पार्ष्ण्योः ‎(pārṣṇyoḥ) पार्ष्णीनाम् ‎(pārṣṇīnām)
Locative पार्ष्ण्याम् / पार्ष्णौ ‎(pārṣṇyām / pārṣṇau) पार्ष्ण्योः ‎(pārṣṇyoḥ) पार्ष्णिषु ‎(pārṣṇiṣu)