ब्रह्मचर्य

Contents

SanskritEdit

NounEdit

ब्रह्मचर्य ‎(brahma-cáryan

  1. Brahmacharya: the study of the Veda
  2. the state of an unmarried religious student
  3. a state of continence and chastity
    in accusative with √grah, √car, √vas, ā-√gam, upa-√i — to practise chastity

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of ब्रह्मचर्य
Nom. sg. ब्रह्मचर्यम् ‎(brahmacaryam)
Gen. sg. ब्रह्मचर्यस्य ‎(brahmacaryasya)
Singular Dual Plural
Nominative ब्रह्मचर्यम् ‎(brahmacaryam) ब्रह्मचर्ये ‎(brahmacarye) ब्रह्मचर्याणि ‎(brahmacaryāṇi)
Vocative ब्रह्मचर्य ‎(brahmacarya) ब्रह्मचर्ये ‎(brahmacarye) ब्रह्मचर्याणि ‎(brahmacaryāṇi)
Accusative ब्रह्मचर्यम् ‎(brahmacaryam) ब्रह्मचर्ये ‎(brahmacarye) ब्रह्मचर्याणि ‎(brahmacaryāṇi)
Instrumental ब्रह्मचर्येण ‎(brahmacaryeṇa) ब्रह्मचर्याभ्याम् ‎(brahmacaryābhyām) ब्रह्मचर्यैः ‎(brahmacaryaiḥ)
Dative ब्रह्मचर्या ‎(brahmacaryā) ब्रह्मचर्याभ्याम् ‎(brahmacaryābhyām) ब्रह्मचर्येभ्यः ‎(brahmacaryebhyaḥ)
Ablative ब्रह्मचर्यात् ‎(brahmacaryāt) ब्रह्मचर्याभ्याम् ‎(brahmacaryābhyām) ब्रह्मचर्येभ्यः ‎(brahmacaryebhyaḥ)
Genitive ब्रह्मचर्यस्य ‎(brahmacaryasya) ब्रह्मचर्ययोः ‎(brahmacaryayoḥ) ब्रह्मचर्याणाम् ‎(brahmacaryāṇām)
Locative ब्रह्मचर्ये ‎(brahmacarye) ब्रह्मचर्ययोः ‎(brahmacaryayoḥ) ब्रह्मचर्येषु ‎(brahmacaryeṣu)

Related termsEdit

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0738
Read in another language