இரட்டி
Tamil
editPronunciation
editEtymology 1
editFrom இரட்டு (iraṭṭu). Cognate to Telugu రెట్టించు (reṭṭiñcu) and Malayalam ഇരട്ടി (iraṭṭi).
Verb
editஇரட்டி • (iraṭṭi) (transitive)
- to double
- to repeat; continue crosswise (as ploughing)
- (intransitive) to be doubled
- (Kongu) to return, relapse
- (Kongu) to differ from; be discrepant; disagree
- Synonym: மாறுபடு (māṟupaṭu)
- (intransitive) to slight, despise
Conjugation
editConjugation of இரட்டி (iraṭṭi)
Etymology 2
editNoun
editஇரட்டி • (iraṭṭi)
Declension
editi-stem declension of இரட்டி (iraṭṭi) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | இரட்டி iraṭṭi |
இரட்டிகள் iraṭṭikaḷ |
Vocative | இரட்டியே iraṭṭiyē |
இரட்டிகளே iraṭṭikaḷē |
Accusative | இரட்டியை iraṭṭiyai |
இரட்டிகளை iraṭṭikaḷai |
Dative | இரட்டிக்கு iraṭṭikku |
இரட்டிகளுக்கு iraṭṭikaḷukku |
Genitive | இரட்டியுடைய iraṭṭiyuṭaiya |
இரட்டிகளுடைய iraṭṭikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | இரட்டி iraṭṭi |
இரட்டிகள் iraṭṭikaḷ |
Vocative | இரட்டியே iraṭṭiyē |
இரட்டிகளே iraṭṭikaḷē |
Accusative | இரட்டியை iraṭṭiyai |
இரட்டிகளை iraṭṭikaḷai |
Dative | இரட்டிக்கு iraṭṭikku |
இரட்டிகளுக்கு iraṭṭikaḷukku |
Benefactive | இரட்டிக்காக iraṭṭikkāka |
இரட்டிகளுக்காக iraṭṭikaḷukkāka |
Genitive 1 | இரட்டியுடைய iraṭṭiyuṭaiya |
இரட்டிகளுடைய iraṭṭikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | இரட்டியின் iraṭṭiyiṉ |
இரட்டிகளின் iraṭṭikaḷiṉ |
Locative 1 | இரட்டியில் iraṭṭiyil |
இரட்டிகளில் iraṭṭikaḷil |
Locative 2 | இரட்டியிடம் iraṭṭiyiṭam |
இரட்டிகளிடம் iraṭṭikaḷiṭam |
Sociative 1 | இரட்டியோடு iraṭṭiyōṭu |
இரட்டிகளோடு iraṭṭikaḷōṭu |
Sociative 2 | இரட்டியுடன் iraṭṭiyuṭaṉ |
இரட்டிகளுடன் iraṭṭikaḷuṭaṉ |
Instrumental | இரட்டியால் iraṭṭiyāl |
இரட்டிகளால் iraṭṭikaḷāl |
Ablative | இரட்டியிலிருந்து iraṭṭiyiliruntu |
இரட்டிகளிலிருந்து iraṭṭikaḷiliruntu |
Etymology 3
editBorrowed from Telugu రెడ్డి (reḍḍi).
Noun
editஇரட்டி • (iraṭṭi)
- name of a Telugu caste of cultivators
Declension
editi-stem declension of இரட்டி (iraṭṭi) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | இரட்டி iraṭṭi |
இரட்டிகள் iraṭṭikaḷ |
Vocative | இரட்டியே iraṭṭiyē |
இரட்டிகளே iraṭṭikaḷē |
Accusative | இரட்டியை iraṭṭiyai |
இரட்டிகளை iraṭṭikaḷai |
Dative | இரட்டிக்கு iraṭṭikku |
இரட்டிகளுக்கு iraṭṭikaḷukku |
Genitive | இரட்டியுடைய iraṭṭiyuṭaiya |
இரட்டிகளுடைய iraṭṭikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | இரட்டி iraṭṭi |
இரட்டிகள் iraṭṭikaḷ |
Vocative | இரட்டியே iraṭṭiyē |
இரட்டிகளே iraṭṭikaḷē |
Accusative | இரட்டியை iraṭṭiyai |
இரட்டிகளை iraṭṭikaḷai |
Dative | இரட்டிக்கு iraṭṭikku |
இரட்டிகளுக்கு iraṭṭikaḷukku |
Benefactive | இரட்டிக்காக iraṭṭikkāka |
இரட்டிகளுக்காக iraṭṭikaḷukkāka |
Genitive 1 | இரட்டியுடைய iraṭṭiyuṭaiya |
இரட்டிகளுடைய iraṭṭikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | இரட்டியின் iraṭṭiyiṉ |
இரட்டிகளின் iraṭṭikaḷiṉ |
Locative 1 | இரட்டியில் iraṭṭiyil |
இரட்டிகளில் iraṭṭikaḷil |
Locative 2 | இரட்டியிடம் iraṭṭiyiṭam |
இரட்டிகளிடம் iraṭṭikaḷiṭam |
Sociative 1 | இரட்டியோடு iraṭṭiyōṭu |
இரட்டிகளோடு iraṭṭikaḷōṭu |
Sociative 2 | இரட்டியுடன் iraṭṭiyuṭaṉ |
இரட்டிகளுடன் iraṭṭikaḷuṭaṉ |
Instrumental | இரட்டியால் iraṭṭiyāl |
இரட்டிகளால் iraṭṭikaḷāl |
Ablative | இரட்டியிலிருந்து iraṭṭiyiliruntu |
இரட்டிகளிலிருந்து iraṭṭikaḷiliruntu |
References
edit- University of Madras (1924–1936) “இரட்டி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press