ஒற்றுமை
Tamil
editEtymology
editInherited from Proto-Dravidian *o(n)ṯṯu-may, equivalent to ஒன்று (oṉṟu) + -மை (-mai). See also ஒருமை (orumai).
Pronunciation
editNoun
editஒற்றுமை • (oṟṟumai)
Declension
editai-stem declension of ஒற்றுமை (oṟṟumai) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | ஒற்றுமை oṟṟumai |
ஒற்றுமைகள் oṟṟumaikaḷ |
Vocative | ஒற்றுமையே oṟṟumaiyē |
ஒற்றுமைகளே oṟṟumaikaḷē |
Accusative | ஒற்றுமையை oṟṟumaiyai |
ஒற்றுமைகளை oṟṟumaikaḷai |
Dative | ஒற்றுமைக்கு oṟṟumaikku |
ஒற்றுமைகளுக்கு oṟṟumaikaḷukku |
Genitive | ஒற்றுமையுடைய oṟṟumaiyuṭaiya |
ஒற்றுமைகளுடைய oṟṟumaikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | ஒற்றுமை oṟṟumai |
ஒற்றுமைகள் oṟṟumaikaḷ |
Vocative | ஒற்றுமையே oṟṟumaiyē |
ஒற்றுமைகளே oṟṟumaikaḷē |
Accusative | ஒற்றுமையை oṟṟumaiyai |
ஒற்றுமைகளை oṟṟumaikaḷai |
Dative | ஒற்றுமைக்கு oṟṟumaikku |
ஒற்றுமைகளுக்கு oṟṟumaikaḷukku |
Benefactive | ஒற்றுமைக்காக oṟṟumaikkāka |
ஒற்றுமைகளுக்காக oṟṟumaikaḷukkāka |
Genitive 1 | ஒற்றுமையுடைய oṟṟumaiyuṭaiya |
ஒற்றுமைகளுடைய oṟṟumaikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | ஒற்றுமையின் oṟṟumaiyiṉ |
ஒற்றுமைகளின் oṟṟumaikaḷiṉ |
Locative 1 | ஒற்றுமையில் oṟṟumaiyil |
ஒற்றுமைகளில் oṟṟumaikaḷil |
Locative 2 | ஒற்றுமையிடம் oṟṟumaiyiṭam |
ஒற்றுமைகளிடம் oṟṟumaikaḷiṭam |
Sociative 1 | ஒற்றுமையோடு oṟṟumaiyōṭu |
ஒற்றுமைகளோடு oṟṟumaikaḷōṭu |
Sociative 2 | ஒற்றுமையுடன் oṟṟumaiyuṭaṉ |
ஒற்றுமைகளுடன் oṟṟumaikaḷuṭaṉ |
Instrumental | ஒற்றுமையால் oṟṟumaiyāl |
ஒற்றுமைகளால் oṟṟumaikaḷāl |
Ablative | ஒற்றுமையிலிருந்து oṟṟumaiyiliruntu |
ஒற்றுமைகளிலிருந்து oṟṟumaikaḷiliruntu |