ஒருமை
Tamil
editEtymology
editInherited from Proto-Dravidian *oru-may, equivalent to ஒரு (oru) + -மை (-mai). Cognate to Telugu ఒరిమ (orima) and Malayalam ഒരുമ (oruma).
Pronunciation
editNoun
editஒருமை • (orumai)
- oneness, union
- singleness, loneliness
- unchangeableness
- peerlessness, uniqueness
- (grammar) singular number
- concentration of mind
- knowledge of God
- decision, determination
- final emancipation
- truthfulness, veracity
- one birth in the round of births
Declension
editai-stem declension of ஒருமை (orumai) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | ஒருமை orumai |
ஒருமைகள் orumaikaḷ |
Vocative | ஒருமையே orumaiyē |
ஒருமைகளே orumaikaḷē |
Accusative | ஒருமையை orumaiyai |
ஒருமைகளை orumaikaḷai |
Dative | ஒருமைக்கு orumaikku |
ஒருமைகளுக்கு orumaikaḷukku |
Genitive | ஒருமையுடைய orumaiyuṭaiya |
ஒருமைகளுடைய orumaikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | ஒருமை orumai |
ஒருமைகள் orumaikaḷ |
Vocative | ஒருமையே orumaiyē |
ஒருமைகளே orumaikaḷē |
Accusative | ஒருமையை orumaiyai |
ஒருமைகளை orumaikaḷai |
Dative | ஒருமைக்கு orumaikku |
ஒருமைகளுக்கு orumaikaḷukku |
Benefactive | ஒருமைக்காக orumaikkāka |
ஒருமைகளுக்காக orumaikaḷukkāka |
Genitive 1 | ஒருமையுடைய orumaiyuṭaiya |
ஒருமைகளுடைய orumaikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | ஒருமையின் orumaiyiṉ |
ஒருமைகளின் orumaikaḷiṉ |
Locative 1 | ஒருமையில் orumaiyil |
ஒருமைகளில் orumaikaḷil |
Locative 2 | ஒருமையிடம் orumaiyiṭam |
ஒருமைகளிடம் orumaikaḷiṭam |
Sociative 1 | ஒருமையோடு orumaiyōṭu |
ஒருமைகளோடு orumaikaḷōṭu |
Sociative 2 | ஒருமையுடன் orumaiyuṭaṉ |
ஒருமைகளுடன் orumaikaḷuṭaṉ |
Instrumental | ஒருமையால் orumaiyāl |
ஒருமைகளால் orumaikaḷāl |
Ablative | ஒருமையிலிருந்து orumaiyiliruntu |
ஒருமைகளிலிருந்து orumaikaḷiliruntu |
References
edit- University of Madras (1924–1936) “ஒருமை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press