ἀποδύς
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.po.dy̌ːs/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /a.poˈdys/
- (4th CE Koine) IPA(key): /a.poˈðys/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /a.poˈðys/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /a.poˈðis/
Participle
editἀποδῡ́ς • (apodū́s) m (feminine ἀποδῦσᾰ, neuter ἀποδύν); first/third declension
- aorist active participle of ἀποδύω (apodúō)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ἀποδῡ́ς apodū́s |
ἀποδῦσᾰ apodûsa |
ἀποδῠ́ν apodún |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῡ́σᾱ apodū́sā |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῠ́ντες apodúntes |
ἀποδῦσαι apodûsai |
ἀποδῠ́ντᾰ apodúnta | |||||
Genitive | ἀποδῠ́ντος apodúntos |
ἀποδῡ́σης apodū́sēs |
ἀποδῠ́ντος apodúntos |
ἀποδῠ́ντοιν apodúntoin |
ἀποδῡ́σαιν apodū́sain |
ἀποδῠ́ντοιν apodúntoin |
ἀποδῠ́ντων apodúntōn |
ἀποδῡσῶν apodūsôn |
ἀποδῠ́ντων apodúntōn | |||||
Dative | ἀποδῠ́ντῐ apodúnti |
ἀποδῡ́σῃ apodū́sēi |
ἀποδῠ́ντῐ apodúnti |
ἀποδῠ́ντοιν apodúntoin |
ἀποδῡ́σαιν apodū́sain |
ἀποδῠ́ντοιν apodúntoin |
ἀποδῦσῐ / ἀποδῦσῐν apodûsi(n) |
ἀποδῡ́σαις apodū́sais |
ἀποδῦσῐ / ἀποδῦσῐν apodûsi(n) | |||||
Accusative | ἀποδῠ́ντᾰ apodúnta |
ἀποδῦσᾰν apodûsan |
ἀποδῠ́ν apodún |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῡ́σᾱ apodū́sā |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῠ́ντᾰς apodúntas |
ἀποδῡ́σᾱς apodū́sās |
ἀποδῠ́ντᾰ apodúnta | |||||
Vocative | ἀποδῡ́ς apodū́s |
ἀποδῦσᾰ apodûsa |
ἀποδῠ́ν apodún |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῡ́σᾱ apodū́sā |
ἀποδῠ́ντε apodúnte |
ἀποδῠ́ντες apodúntes |
ἀποδῦσαι apodûsai |
ἀποδῠ́ντᾰ apodúnta | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἀποδῠ́ντως apodúntōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|