ἐνοικῶν
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /e.noi̯.kɔ̂ːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /e.nyˈkon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /e.nyˈkon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /e.nyˈkon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /e.niˈkon/
Participle
editἐνοικῶν • (enoikôn) m (feminine ἐνοικοῦσᾰ, neuter ἐνοικοῦν); first/third declension
- present active participle contracted of ἐνοικέω (enoikéō)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ἐνοικῶν enoikôn |
ἐνοικοῦσᾰ enoikoûsa |
ἐνοικοῦν enoikoûn |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικούσᾱ enoikoúsā |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικοῦντες enoikoûntes |
ἐνοικοῦσαι enoikoûsai |
ἐνοικοῦντᾰ enoikoûnta | |||||
Genitive | ἐνοικοῦντος enoikoûntos |
ἐνοικούσης enoikoúsēs |
ἐνοικοῦντος enoikoûntos |
ἐνοικούντοιν enoikoúntoin |
ἐνοικούσαιν enoikoúsain |
ἐνοικούντοιν enoikoúntoin |
ἐνοικούντων enoikoúntōn |
ἐνοικουσῶν enoikousôn |
ἐνοικούντων enoikoúntōn | |||||
Dative | ἐνοικοῦντῐ enoikoûnti |
ἐνοικούσῃ enoikoúsēi |
ἐνοικοῦντῐ enoikoûnti |
ἐνοικούντοιν enoikoúntoin |
ἐνοικούσαιν enoikoúsain |
ἐνοικούντοιν enoikoúntoin |
ἐνοικοῦσῐ / ἐνοικοῦσῐν enoikoûsi(n) |
ἐνοικούσαις enoikoúsais |
ἐνοικοῦσῐ / ἐνοικοῦσῐν enoikoûsi(n) | |||||
Accusative | ἐνοικοῦντᾰ enoikoûnta |
ἐνοικοῦσᾰν enoikoûsan |
ἐνοικοῦν enoikoûn |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικούσᾱ enoikoúsā |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικοῦντᾰς enoikoûntas |
ἐνοικούσᾱς enoikoúsās |
ἐνοικοῦντᾰ enoikoûnta | |||||
Vocative | ἐνοικῶν enoikôn |
ἐνοικοῦσᾰ enoikoûsa |
ἐνοικοῦν enoikoûn |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικούσᾱ enoikoúsā |
ἐνοικοῦντε enoikoûnte |
ἐνοικοῦντες enoikoûntes |
ἐνοικοῦσαι enoikoûsai |
ἐνοικοῦντᾰ enoikoûnta | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἐνοικούντως enoikoúntōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|