ἐπών
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /e.pɔ̌ːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /eˈpon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /eˈpon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /eˈpon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /eˈpon/
Participle
editἐπών • (epṓn) m (feminine ἐποῦσᾰ, neuter ἐπόν); first/third declension
- present active participle of ἔπειμι (épeimi)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ἐπών epṓn |
ἐποῦσᾰ epoûsa |
ἐπόν epón |
ἐπόντε epónte |
ἐπούσᾱ epoúsā |
ἐπόντε epónte |
ἐπόντες epóntes |
ἐποῦσαι epoûsai |
ἐπόντᾰ epónta | |||||
Genitive | ἐπόντος epóntos |
ἐπούσης epoúsēs |
ἐπόντος epóntos |
ἐπόντοιν epóntoin |
ἐπούσαιν epoúsain |
ἐπόντοιν epóntoin |
ἐπόντων epóntōn |
ἐπουσῶν epousôn |
ἐπόντων epóntōn | |||||
Dative | ἐπόντῐ epónti |
ἐπούσῃ epoúsēi |
ἐπόντῐ epónti |
ἐπόντοιν epóntoin |
ἐπούσαιν epoúsain |
ἐπόντοιν epóntoin |
ἐποῦσῐ / ἐποῦσῐν epoûsi(n) |
ἐπούσαις epoúsais |
ἐποῦσῐ / ἐποῦσῐν epoûsi(n) | |||||
Accusative | ἐπόντᾰ epónta |
ἐποῦσᾰν epoûsan |
ἐπόν epón |
ἐπόντε epónte |
ἐπούσᾱ epoúsā |
ἐπόντε epónte |
ἐπόντᾰς epóntas |
ἐπούσᾱς epoúsās |
ἐπόντᾰ epónta | |||||
Vocative | ἐπών epṓn |
ἐποῦσᾰ epoûsa |
ἐπόν epón |
ἐπόντε epónte |
ἐπούσᾱ epoúsā |
ἐπόντε epónte |
ἐπόντες epóntes |
ἐποῦσαι epoûsai |
ἐπόντᾰ epónta | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἐπόντως epóntōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|