ὑστέρησις
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ὑστερέω (husteréō, “to come late, to occur later”) + -σῐς (-sis, nominal suffix).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /hys.té.rɛː.sis/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)ysˈte.re̝.sis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ysˈte.ri.sis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ysˈte.ri.sis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /isˈte.ri.sis/
Noun
editὑστέρησῐς • (hustérēsis) f (genitive ὑστερήσεως); third declension
- Synonym of ὑστέρημᾰ (hustérēma).
Inflection
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ ὑστέρησῐς hē hustérēsis |
τὼ ὑστερήσει tṑ husterḗsei |
αἱ ὑστερήσεις hai husterḗseis | ||||||||||
Genitive | τῆς ὑστερήσεως tês husterḗseōs |
τοῖν ὑστερησέοιν toîn husterēséoin |
τῶν ὑστερήσεων tôn husterḗseōn | ||||||||||
Dative | τῇ ὑστερήσει têi husterḗsei |
τοῖν ὑστερησέοιν toîn husterēséoin |
ταῖς ὑστερήσεσῐ / ὑστερήσεσῐν taîs husterḗsesi(n) | ||||||||||
Accusative | τὴν ὑστέρησῐν tḕn hustérēsin |
τὼ ὑστερήσει tṑ husterḗsei |
τᾱ̀ς ὑστερήσεις tā̀s husterḗseis | ||||||||||
Vocative | ὑστέρησῐ hustérēsi |
ὑστερήσει husterḗsei |
ὑστερήσεις husterḗseis | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- → English: hysteresis
References
edit- “ὑστέρησις”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press