aczle
Old Polish
editEtymology
editUniverbation of acz + le. First attested in the middle of the 15th century.
Pronunciation
editConjunction
editaczle
- permissive adverbial; although
- 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XXII, page 234:
- Bili mystrzewye, yako y dzyssya schą gich vcznyewye, aczle dyabel mystrze pobral
- [Byli mistrzewie, jako i dzisia są jich uczniewie, aczle dyjabeł mistrze pobrał]
Particle
editaczle
- interrogative particle: introduces a yes-no question
- 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[4], [5], [6], volume XXII, page 248:
- Baczicz moze kto ma rozum, aczle zawszdi tako bilo, eze nysządni sluga Cristow nye bil przes przeczywyenstwa
- [Baczyć może kto ma rozum, aczle zawżdy tako było, eże niżadny sługa Krystow nie był przez przeciwieństwa]
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “aczle”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN