biezczynić
Old Polish
editEtymology
editUniverbation of bies + czynić. First attested in 1411.
This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.
Pronunciation
editVerb
editbiezczynić impf
- (attested in Greater Poland) to insult
- 1967 [1411], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 447, Kościan:
- Jaco Machna samoczwarta prziszla i wirzuczala Machnø z yey domu y gey rzeczi y gey byeszczine
- [Jako Machna samoczwarta przyszła i wyrzucała Machnę z jej domu i jej rzeczy i jej biezczynię]
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “(S) (bezczynić) biezczynić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN