Open main menu
See also: Bilgin

Contents

TurkishEdit

Etymology 1Edit

PronunciationEdit

NounEdit

bilgin (definite accusative bilgini, plural bilginler)

  1. pundit
DeclensionEdit
Inflection
Nominative bilgin
Definite accusative bilgini
Singular Plural
Nominative bilgin bilginler
Definite accusative bilgini bilginleri
Dative bilgine bilginlere
Locative bilginde bilginlerde
Ablative bilginden bilginlerden
Genitive bilginin bilginlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular bilginim bilginlerim
2nd singular bilginin bilginlerin
3rd singular bilgini bilginleri
1st plural bilginimiz bilginlerimiz
2nd plural bilgininiz bilginleriniz
3rd plural bilginleri bilginleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular bilginim bilginlerim
2nd singular bilginsin bilginlersin
3rd singular bilgin
bilgindir
bilginler
bilginlerdir
1st plural bilginiz bilginleriz
2nd plural bilginsiniz bilginlersiniz
3rd plural bilginler bilginlerdir
SynonymsEdit

Etymology 2Edit

NounEdit

bilgin

  1. second-person singular possessive of bilgi