fyrirbjóða

Old NorseEdit

EtymologyEdit

From Proto-Germanic *furibeudaną, equivalent to fyrir- +‎ bjóða.

VerbEdit

fyrirbjóða (singular past indicative fyrirbauð, plural past indicative fyrirbuðu, past participle fyrirboðinn)

  1. to forbid

ConjugationEdit

DescendantsEdit

  • Norwegian:
  • Old Danish: forbiudhe[1]
  • Swedish: förbjuda

ReferencesEdit

  • fyrirbjóða in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press