hafta sonu
Turkish
editEtymology
editFrom hafta (“week”) + son (“end”).
Noun
edithafta sonu (definite accusative hafta sonunu, plural hafta sonları)
Declension
editDeclension of hafta sonu
singular (tekil) | plural (çoğul) | |
---|---|---|
nominative (yalın) | hafta sonu | hafta sonları |
definite accusative (belirtme) | hafta sonunu | hafta sonlarını |
dative (yönelme) | hafta sonuna | hafta sonlarına |
locative (bulunma) | hafta sonunda | hafta sonlarında |
ablative (ayrılma) | hafta sonundan | hafta sonlarından |
genitive (tamlayan) | hafta sonunun | hafta sonlarının |