kavuşum
Turkish
editEtymology
editFrom kavuş(mak) (“to meet”) + -um.
Noun
editkavuşum (definite accusative kavuşumu, plural kavuşumlar)
Declension
editInflection | ||
---|---|---|
Nominative | kavuşum | |
Definite accusative | kavuşumu | |
Singular | Plural | |
Nominative | kavuşum | kavuşumlar |
Definite accusative | kavuşumu | kavuşumları |
Dative | kavuşuma | kavuşumlara |
Locative | kavuşumda | kavuşumlarda |
Ablative | kavuşumdan | kavuşumlardan |
Genitive | kavuşumun | kavuşumların |